Ишқи шайтони пир

Номаҳо, ТОҶИКИСТОН, ХАБАРИ ТОЗА

“Аз Худо шарм доред, охир ман духтаратон мешавам” гӯён, Зуҳро силтав зада, худро аз оғӯши мӯйсафед раҳо карданӣ шуд, вале…

Дугоникҳои нозанин

Ману Фотима дар як рӯзу дар як соат ба дунё омадаем. Фотима аз ман ҳамагӣ 10 дақиқа пеш “инга” гуфта бошад ҳам, ман ӯро ҳамчун апа эҳтиром мекардам ва дар ҳама кор аз вай маслиҳат мепурсидам. Азбаски мисли як себи дукафон ба ҳамдигар монанд будем, баъзан ҳатто модарамон моро аз ҳамдигар фарқ карда наметавонист. Ба куҷое, ки наравем, хурду калон ба мо бо чашми ҳавас нигариста, орзу мекарданд, ки мисли мо дугоник дошта бошанд. Ману Фотима як хел либос мепӯшидем, мӯйҳоямонро як хел оро медодем ва лаҳзае аз ҳамдигар тоби ҷудоӣ надоштем. Падарамон ба якдигар бисёр қарин будани моро дида, нимшӯхию нимҷиддӣ ба модарамон мегуфтанд: “Занак, акнун ману ту барои ин Фотима Зуҳрои нозанинамон аз куҷо Ҳасану Ҳусейн меёбем?!”

Бахти худодод

Азбаски духтарҳои гул барин зебо ва панҷ панҷаамон ҳунар буд, ҳанӯз мактаби миёнаро хатм накарда дари хонаамон хостгорборон шуд. Падарам хостгорҳоро ҳамеша навмед гусел карда мегуфтанд: “Духтарҳои ман тоби аз ҳамдигар ҷудо шудан надоранд, то ягон Ҳасану Ҳусейн наёбам, онҳоро ба шавҳар намедиҳам!”

Ману Фотима ҳунари чеварӣ ҳам доштем ва кам-кам курта медӯхтем. Рӯзе Моҳистон ном зани хушчақ-чақу ширинсухан ба назди мо барои дӯзондани курта омад. Холаи Моҳистон ду писар доштаасту кайҳо боз келин мекофтааст. Бо дидани ману Фотима чашмони ин зани меҳрубон аз шодӣ барқ заданд ва дасти модарамро маҳкам дошта гуфт: “Хоҳарҷон, хоҳӣ-нахоҳӣ, ман духтаронатро келин мекунам! Бачаҳои ман дугоник набошанд ҳам, чунон ба ҳамдигар монанданд, ки одами дидагӣ онҳоро аз ҳамдигар фарқ карда наметавонад. Аз замони кӯдакиашон ният карда будам, ки ба писаронам ягон Фотима-Зуҳроро ёфта келин мекунам. Имрӯз Худо маро ба орзуи дилам расонд… “

Падару модарам аввал розӣ нашуданд, вале баъди фаҳмидани тору пуди домодшавандагон иҷозат доданд, ки холаи Моҳистон бо нияти шинос шудан бачаҳояшро ба хонаи мо биёрад…

Тӯй болои тӯй

Ҷонибек ва Муродбек дар ҳақиқат йигити зебои чор кас медидагӣ будаанд. Аз сару либос ва тарзи суҳбаташон аён буд, ки ин акаю додар бачаҳои боақлу босавод буда, ояндаи дурахшон доранд. Рад кардани чунин талабгорон маънои пешпо задани бахтро дошт, аз ҳамин хотир, ману Фотима аз рӯйи масали “сукут аломати ризо” амал намуда, ихтиёрро ба дасти волидонамон додем.

Ҳамин тавр Фотимаро ба Ҷонибеку маро ба Муродбек фотиҳа карданд. Холаи Моҳистон ба ману Фотима чунон ҷиҳози зебое овард, ки даҳони ҳаққу ҳамсоя ва хешу табор воз монд.

Модарам дар муддати кӯтоҳ кӯрпаю болинҳои арӯсии моро дӯхта пахта кард, падарам бошад, ба ману Фотима рахти хобу ҷевони хориҷӣ, яхдону телевизор ва қолину пардаҳои якхелаи қиматбаҳо харида, дар як рӯз бо дуои сафед моро ба хонаи бахтамон гусел карданд.

Рӯзи тӯй ману Фотима ва Ҷонибеку Муродбек чунон ҷуфтҳои зебо шудем, ки тамоми аҳли деҳа ба тамошои мо баромада буданд.

Он рӯз табъи ҳама болида буд, ба ҷуз бибиам. Кампир ҳар лаҳза лаб газида мегуфт: “Дар як рӯз ду арӯсро аз дарвоза баровардан хосияти нек надорад. Сад бор ба инҳо гуфтам, ки тӯйи Зуҳроро баъди баромадани чиллаи арӯсии Фотима гузаронед, вале ба гапам гӯш накарданд. Метарсам, ки ба Фотимаю Зуҳро ягон чашми бад расида, ҳарду духтаракам бадбахт нашаванд… “

Давом⤵⤵
дорад⤵⤵
viber://public?id=english-language
viber://public?id=english-language

Мехоҳед идомаи  саргузашти ин хоҳарони бетақдирро бифаҳмед, пас шумораи навбатии ҳафтаномаи «Оила»-ро аз тамоми дӯконҳои кишвар дастрас намоед. Ҳамчунин ин саргузашти ғамангезро метавонед ҳафтаи оянда дар  паплик-чати «Қиссаҳои Оила»  мутолиа намоед!


Поделиться новостью в социальных сетях:

3 комментарий

  • Давомвша хамин сайтба худатон нависид бародар бо ман газетаи оиларо аз кадом каври чукур меёбам.

Leave a Reply